سريالهای تلويزيونی
ساعت ۱۱:٥۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/۱٠/۳٠ : توسط : آزیتا

باغ مظفر ، پرواز در حباب، پرستاران، جواهری در قصر از جمله سریالهایی هستند که من بطور جدی پیگیری میکنم. البته باغ مظفر به پایان رسید.اواسط هفته یک فیلم سینمایی به نام ؛من بچه هایم را میخواهم؛ از شبکه ۲ پخش شد . قسمت دوم آن هم جمعه ساعت ۱۷:۴۵ دقیقه شروع شد . خیلی فیلم قشنگی بود . فیلم محصول کشور ایتالیا بود . باز هم جدال بین زن و مرد بر سر تصاحب فرزندان در زمان جدایی بود.پشتکار شیر زنی را به نمایش کشیده بود که عشق به فرزندانش سبب شده بود که مرگ تدریجی را احساس کند و به همین دلیل به هر کاری دست بزند تا فرزندانش را از دنیای ظاهرا زیبای شوهرش بیرون بیاورد . تلاش و پشتکارش قابل ستایش  بود . بار دیگر به من ثابت شد که پیوند مادر به فرزندش پیوندی ناگسستنی است حتی اگر فرزندان به مادرشان پشت کنند. این فیلم نشان میداد که زنان در همه جا ی دنیا مظلوم واقع شده اند  . حتی در کشوری مثل ایتالیا که طبق قانون حق سرپرستی به راحتی به مادر داده شده بود، پول و مقام  قانون را میشکند و در کشورهای کوچکتر  حتی وزیر هم شجاعت درافتادن با این انسان بانفوذ و پولدار را ندارد چه رسد به قاضی .

حال باید به اوضاع واحوال زنان ایرانی با این قانون بد ،  دادن حق سرپرستی فرزندان به پدر ، گریست. در این قانون حتی پدر بزرگ و جد پدری و عموی پدر کودک، شرعا و قانونا لیاقتشان  در مورد سرپرستی فرزندان ، از مادر بچه ها بیشتر است.

آخر یکی نیست بگوید که امروزه که زنان در جامعه پا به پای مردان کار میکنند و درآمد مشروع دارند ، چرا باید قانون ۱۴۰۰ سال پیش در موردشان اجرا شود؟

به نظر شما  چه کسی بیشترین دلسوزی را در تربیت فرزندان به خرج می دهد؟ آیا کسی جز مادر لیاقت تربیت  و سرپرستی  فرزندش  را دارد؟ آیا قوانین خلقت خدا زیر سوال نمیرود؟ به طور اتوماتیک زمان گرسنه شدن نوزاد با فراهم شدن شیر در بدن مادر همزمان است. بیدار شدن مادر از خواب شبانه با نوزاد همزمان میشود و هزار دلیل دیگر که خداوند سرپرستی کودک را به مادرش سپرده است. پس چرا با نام دین  و قانون این حق خدادادی را از مادرانی که مجبورند برای نجات جان و روانشان زندگی مشترک را ترک کنند، میگیرند؟